Zeynep Evans'ın Web Günlüğü

Şu yaralı halimin bi sebebi olmalı,
kime sitem etmeli
kime hesap sormalı
büyüyor düşündükçe yalnızlığım
hani nerdeler şimdi can dostlarım??

Benimle gülenler
Ağlarken nerdeler?
Demek yalandı,
demek dost deildiler
bu dertli günümde
beni unuttular
demekki yalandı
yalandı sewgiler...

Ömrümden hergün bir sayfa eksiliyor...
Nereye gitti herkes?
Yalnızlık zor geliyor...


Ne güzel söylemiş ne güzel yazmış yazan...
Mutsuz değilim ama artık kabuğuma çekilme vakti geldi... Levent'e zor gelen yalnızlığı ben kendim istiyorum şimdi. Yoruldum insan kalabalığından, yoruldum sahtelerden, yoruldum hayal kırıklıklarından, yoruldum Her defasında ördüğüm kalın duvarlardan, yoruldum bu duvarı geçmek isteyen insanları üzmekten, yoruldum insanları iyi yönleriyle görmekten, yoruldum affetmekten, yoruldum pişman olmaktan,yoruldum hayallerimden.Yoruldum ... Hayallerimden....

written by zeynep evans

Görmemek içindi...
Herkesin sahteliğinde rahat nefes almak içindi...
bu yüzden bağladım ellerimle gözlerimi...

Ama parmaklarımdan bir aralık oluştu. Az da olsa gördüm ışığı.. karanlığa alışan gözlerim acımıştı ilk başta. Gözlerim doldu. ama akmadı gözyaşım. ağlamadım. Çünkü acıyla birlikte bir huzur doldu ruhuma. Artık huzurluydum. Ve artık ışık gözlerimi acıtmıyordu... bunu neden kendime yapmıştım??

Neden kendimden daha fazla değerli görmüştüm Dostlarımı? Ya da dostluk kendinden daha fazla değer vermek miydi? Evet buydu sanırım.  Güzel cümleler ve aksini iddia eden hareketler... 
Sözler mi yoksa hareketler miydi insani önemli yapan ya da her ikisi mi?
Biri varsa diğeri yok muydu?
bir sürü insan kalabalığı ama çoğunun arkasında, içinde bir gaye...
''Neden takıosun ki? başka türlü yaşanmaz!'' diyen insanlar... 
Ben yaşarım :) Sevdiğim insanla bir ömür boyu gereksiz insanlardan arınmış bi hayatla hemde...

Allah'tan korkan, yüzüne baktığımda içini görebildiğim insanla bir ömür boyu huzur içinde yaşarım hemde...

Bnm içim rahat da...çok merak ediyorum diğerleri başını yastığa koyduklarında bu maskeyle nasıl rahat edebiliyor? Yüzüme söyleyemeyedikleri lafları arkamdan sölerken çok mu şerefli hissediyorlar kendilerini... çok merak ediyorum ve herkesin hesaba çekileceği günü iple çekiyorum :)

O ne güzel vekildir diyebilecek yüreği ve ibadetleri bana bahşeden ALLAH'a binlerce kez şükürler olsun...

Artık sizin/senin için üzülmüyorum :) Çünkü birgün sen de ışığını bulduğunda bana hak vereceksin.  Ama ben asla beni anladığında yanında olmıcam :)

written by zeynep_evans

kimin yazdığını bilmediğim  ama içinde kendimi bulduğum bir şiiri sizinle paylaşmak istedim...

Ne güzel de söylemiş...

.....................................

Kimseye kızmıyorum.

Artık suçlu aramaktan vazgeçtim.

Kimseye cevabı olmayan sorular sormuyorum.

Biraz kırgınım ama olsun...

DAHA GÜÇLÜYÜM ARTIK!!!

Galiba büyüyorum.

Sabahları gülerek uyanmıyorum  ama  hiç olmazsa ağlamıyorum da...

Vee hayattan istemiyorum artık çok fazla Şey...

Yazmaya çalışıorum...

Bugunlerde duygusallık günlerimde bir artış oldu. Dinlediğim şarkılarda üstüne eklenince hadi bakalım koparalım kayışı =) tabikide biraz abarttım. Ama abartılmıcak bişe warsa o da Sıla 'nın yorumu ve şarkıları. Bu kadar mı içten okuyabilir bir insan? Sanki içimden akıp giden bi nehir oluyo onun şarkılarını dinlerken. Şarkılarının anlamı derin, yorumu ise çok özgün. Dinlerken yalnızlıktan o kdr hoşlanıorumki. Kimse olmasın etrafımda istiorum. Gözlerimi kapatıp şarkıyı ruhumla birleştirmek istiorum adeta. Şarkıyı yaşamak gibi bişe... Hayır saçmalamıorum bunu gerçekten hissediorum. Önce Tatlı bir acı hissediorum kalbimde. Beni kimsenin anlamadığını ve bir çok taşıdığım acı dolu günlerin gizemliliğini taşıdığımı hatırlıorum. Ben bunları yaşadım diorum. Ama analtmıorum... Anlatsam düşmanlarım sewinecek, sevdiklerim ise ne kdr güçsüzmüş dicekler. En iyisi şarkılarla dertleşmek =) Ben güçsüz deilim ama bazen içimde büyük bi hurda yığını olduğunu düşünüorum. ''hurdaya çıktı içim'' diyo ya Sıla aynı onun gibi.

Beni anlıyosun Sıla ...  ve SEN... Zamansız oldunu düşünme . Tekrar başa dönmektense tam birbirimize kızdımız zamanda kaçmak en iyisi... Herşey kendi tadında ve hatırasında kalıcak...

  Hiçbişeyimi paylaşmadığım halde beni anlayanlara Selam olsun =)

Hiç aklıma gelir miydi??
Takıldım kaldım ona
Bıraktım işi gücü
Mihrabım yere geçti

Bozuldu yuvamın mert sözü
Bozuldu yuvamın mert sözü

Bir izmirliye vuruldum
Tanısanız, anlarsınız
Kapandım eve
Kuyruklu yalan olur
Anlatsam ağlarsınız
Oof anlatsam ağlarsınız

''Nurlu değil düşüncesi
            Ben düşlerine toz bezi
                      Tutturdum o diye illede
                                    Yangında kül en güçlüsü''

vizelerin bitmesiyle bir ohh çekelim derken ameliyat olan kuzenimin durumunun kritikleştiğini öğrendim. Daha dün '' benim yakışıklı kuzenime nazarmı değdirdi kızlar yoksa? '' die şakalaştığım kuzenmin sesini gayet neşeli hatırlayıp , düşündüm. '' ama o iyiydi...''

 Ama öğrendimki vizelerim nedeniyle annem öğrenmemi istemiomuş çünkü heran bir delilik yapıp vize mize dinlemez atlar gelirim die korkmuş. Çünkü kuzenime ALLAH ın izniyle bişey olmıcaktı ve boşuna telaşa kapılmayayım diye bana gelecek haberleri engellemiş. Çok kızdım aslında. Benim kuzenim Vizelerimden asla değerli deil. Onun yanında olmalıydım... tıpkı  Çocuklumun her anında benim yanımda olduğu gibi..., ailedeki 3 erkekten biri olup biz kuzenlerini sahiplenen bi newii abi olan kardeşime nasıl da üzülmim? Nasıl vizelerimi düşünim?

 ALLAH onu bize bağışladı...

Basit bi menisküs ameliyatı deyip geçmeyin. doktorlarınızı iyi seçin. o masaya yattığınızda güvenli ellerde oldunuza emin olun. Basit bi ameliyat deyip geçmeyin , ALLAH a sığının... devenizi sağlam kazığa bağlayın ve gerisini ALLAH ın takdirine bırakın. Neyse şuanda içim acısa da sanırım rahat uyuyabilicem . çünkü bugun gene sesini duydum. gene iyi geldi sesi. bi parça rahatladım diyebilirim. Yarın hemen ziyaretine gidicem inş. çoook özlemişim inşallah ağlamam :s neyse...

Canım kuzenim... Seni çok ama çok seviyorum...

Seni bize bağışlayan ALLAH' a binlerce kez hamdolsun...

Bu yazı Selçuk Koçyiğit'e ithafen yazılmıştır

written by Zeynep Evans