Zeynep Evans'ın Web Günlüğü

 

 

vizelerin bitmesiyle bir ohh çekelim derken ameliyat olan kuzenimin durumunun kritikleştiğini öğrendim. Daha dün '' benim yakışıklı kuzenime nazarmı değdirdi kızlar yoksa? '' die şakalaştığım kuzenmin sesini gayet neşeli hatırlayıp , düşündüm. '' ama o iyiydi...''

 

 Ama öğrendimki vizelerim nedeniyle annem öğrenmemi istemiomuş çünkü heran bir delilik yapıp vize mize dinlemez atlar gelirim die korkmuş. Çünkü kuzenime ALLAH ın izniyle bişey olmıcaktı ve boşuna telaşa kapılmayayım diye bana gelecek haberleri engellemiş. Çok kızdım aslında. Benim kuzenim Vizelerimden asla değerli deil. Onun yanında olmalıydım... tıpkı  Çocuklumun her anında benim yanımda olduğu gibi..., ailedeki 3 erkekten biri olup biz kuzenlerini sahiplenen bi newii abi olan kardeşime nasıl da üzülmim? Nasıl vizelerimi düşünim?

 

 ALLAH onu bize bağışladı...

 

Basit bi menisküs ameliyatı deyip geçmeyin. doktorlarınızı iyi seçin. o masaya yattığınızda güvenli ellerde oldunuza emin olun. Basit bi ameliyat deyip geçmeyin , ALLAH a sığının... devenizi sağlam kazığa bağlayın ve gerisini ALLAH ın takdirine bırakın. Neyse şuanda içim acısa da sanırım rahat uyuyabilicem . çünkü bugun gene sesini duydum. gene iyi geldi sesi. bi parça rahatladım diyebilirim. Yarın hemen ziyaretine gidicem inş. çoook özlemişim inşallah ağlamam :s neyse...

 

Canım kuzenim... Seni çok ama çok seviyorum...

Seni bize bağışlayan ALLAH' a binlerce kez hamdolsun...

 

 

Bu yazı Selçuk Koçyiğit'e ithafen yazılmıştır

 

written by Zeynep Evans